"To να μιλάς για τη μουσική είναι σα να χορεύεις (για) την αρχιτεκτονική"

Της Βασούλας Τσιμινάκη

Rosemary's Lullaby

   
    Tο πρώτο άκουσμα, σε μια αίθουσα σκοτεινή...πότε και πώς, δε θυμάμαι...Κι εκεί, μέσα στο σινεμά, βούλιαξα στο κάθισμα κι έμεινα ξάφνου μόνη...

   Κι έχωσε η μουσική το πρόσωπό της στην καρδιά μου, νότα-νότα, ένα-ένα παραμερίζοντας τα φυλλώματά της...κι άρχισε το ταξίδι...

   Μελωδικά στην αρχή,αναγνωρίζοντας τα καθημερινά και οικεία, τα κατ' ανάγκη και κατά συνήθεια αγαπημένα(;)...παρηγορητικά αρμονική("έτσι άφησέ τα,μην τα σκαλίσεις τα κακώς κείμενα...μα αποκοίμισέ τα!")...ώσπου έφτασε στο κέντρο της καρδιάς μου... στο ναό των χαμένων ονείρων...και μετά παύση... τριών δευτερολέπτων σιγή, στη μνήμη των πόθων που αποκοιμήθηκαν...στη μνήμη της εκλιπούσας ζωής...

  Για πότε βούτηξε στην καθαρή τη λίμνη- αχ, δεν την πρόλαβα!-...με θόρυβο πολύ, πολύ βαθιά, με μάτια ορθάνοιχτα, ξεπλύθηκε του χρόνου η σκόνη...κι άρχισαν πάλι οι επιθυμίες να γρατσουνούν, άρχισαν πάλι τα όνειρα να ξυπνούν, να διεκδικούν οι στεναγμοί ...

  Η ζωή που δεν έζησα με καλεί, με παράπονα και κλάματα...ασίγαστα... μέχρι το τέλος του κομματιού... Και μετά...όλα αλλιώς ειδωμένα...δεν υπάρχει επιστροφή στην πρότερη μορφή μου...

 Κάποιες μουσικές είναι ιδιαίτερες, σαν τους ξεχωριστούς ανθρώπους, που έχεις την τύχη να συναντάς στη ζωή σου.Και το ξέρεις... ποτέ πια, δε θα 'σαι ο ίδιος.

   Το νανούρισμα της Ρόζμαρυ,  δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Δεν είναι μια μελωδία αγάπης για ένα συνηθισμένο μωρό, που αναβλύζει τρυφερότητα κι απαλοσύνη . Στο δεύτερο μέρος του, μετά την παύση, υπαινικτικά κι ανεπαίσθητα εμφανίζεται το άγγιγμα του κακού,τραγουδισμένο από τον ίδιο τον Κomeda, παράφωνα μετρώντας τον ύπνο του παιδιού...

   Ο Krzysztof Trzcinski, ζούσε στην Πολωνία κάτω από ένα καθεστώς που αποδοκίμαζε τη μουσική τζαζ, αναγκασμένος να αποκοιμίζει τους μουσικούς του πόθους, δουλεύοντας στο ιατρείο του με το πραγματικό του όνομα και παίζοντας πιάνο σε διάφορα τζαζ σχήματα, ως Krzysztof Komeda.
    Μια μουσική μεγαλοφυΐα, που έγινε γνωστός για τη μουσική που έγραψε για το σινεμά, αλλά κυρίως για τους δρόμους που χάραξε στην Ευρωπαϊκή τζαζ κι έφυγε από κοντά μας στα 38 του μόλις χρόνια, αφήνοντας τα ίχνη του στις καρδιές μας, ποιητής των ηχοχρωμάτων .

Λόγια ενθάρρυνσης

   Σε ποιον άραγε δεν αρέσει να ακούει έναν καλό λόγο για τη δουλειά του; Ειδικά οι μαθητές μας χαίρονται να δέχονται θετικά σχόλια. Επιδρούν θετικά στην ψυχολογία τους και δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για ανάπτυξη εσωτερικών κινήτρων.Το να νιώθουν την εκτίμηση των άλλων είναι κάτι που τους κινητοποιεί και τους κάνει να προσπαθούν για  καλύτερη επίδοση. Τους κατευθύνει προς την αυταξία, το χτίσιμο της αυτοεκτίμησής τους.

   Εμπλουτίζοντας την καθημερινή μας  διδακτική πρακτική με λόγια ενθάρρυνσης και επιβράβευσης και χρησιμοποιώντας μια ποικιλία εκφράσεων, τους κινητοποιούμε προς την κατεύθυνση αυτή. Εξάλλου, το έχουν ανάγκη όλοι ανεξαιρέτως οι μαθητές μας.

   Έχω παρατηρήσει μαθητές  μου πώς αντιδρούν σε ένα θετικό μου σχόλιο. Ενθουσιάζονται, χαμογελούν και συχνά πανηγυρίζουν. 

  Ο δημιουργικός εκπαιδευτικός χρησιμοποιεί πλήθος θετικών σχολίων πέρα από τα συνηθισμένα (καλά, πολύ καλά, κ.α.). 

 Ενδεικτικά αναφέρω:

• Αυτό είναι το καλύτερο που έχεις κάνει ποτέ
• Συνέχισε έτσι!
• Πολύ καλύτερα!
• Καλή σκέψη
• Πολύ έξυπνη η ιδέα σου
• Το κάνεις να φαίνεται εύκολο
• Δεν έχω δει κανένα να το κάνει καλύτερα από εσένα
• Πραγματικά δούλεψες σκληρά σήμερα
• Τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει τώρα!
• Συνέχισε να προσπαθείς
• Είμαι περήφανος για σένα
• Αλήθεια, βελτιώνεσαι στ… 
• Για κοίτα, πώς τα κατάφερες  
• Δεν θα μπορούσες να το κάνεις καλύτερα
• Η δουλειά σου με κάνει να χαμογελώ
• Eίσαι πολύ καλός σε αυτό
• Τα πήγες τέλεια σήμερα
• Συνέχισε την καλή δουλειά
• Μαθαίνεις γρήγορα 
• Εντυπωσιακά(τέλεια, φανταστικά,κ.ά.)
• Το έκανες τόσο καλά
• Λοιπόν, αυτό είναι που αποκαλώ τέλεια δουλειά
• Το ήξερα ότι μπορούσες να τα καταφέρεις
• Πώς το κατάφερες αυτό; 
• Έχεις πολύ ταλέντο
• Αξιέπαινη δουλειά
• Είναι πολύ αστείο.Χα,χα,χα!
• Μου αρέσει ο ενθουσιασμός σου
• Καλή συνεργασία
• Είσαι υπέροχος!
• Εκτιμώ ότι έκανες
• Μου αρέσει ο τρόπος που δουλεύεις
• Πολύ δημιουργικός
• Αυτό είναι μια πολύ καλή παρατήρηση
• Νομίζω ότι οι άλλοι θα ήθελαν να το δουν
• Μου αρέσει ο τρόπος που…
• Βλέπω ότι έκανες με προσοχή την εργασία σου

Η οικογένεια επηρεάζει τους βαθμούς

  Επιστημονικοί κλάδοι όπως η κοινωνιογλωσσολογία και η κοινωνιολογία της εκπαίδευσης  με έρευνές τους επιβεβαιώνουν  πως η σχολική επίδοση των μαθητών είναι ανάλογη του κοινωνικοοικονομικού τους στρώματος από το οποίο προέρχονται.(Σχετικό και πολύ ενδιαφέρον  άρθρο μπορείτε να διαβάσετε εδώ.)

  Στο άρθρο,  από την πρόσφατη αρθρογραφία που παραθέτω, παρουσιάζονται στοιχεία που επιβεβαιώνουν  την βαρύτητα του ρόλου της οικογένειας στη σχολική επίδοση, καθώς και τη σπουδαιότητα της δημιουργικής χρήσης του ελεύθερου χρόνου(εξωσχολικές δραστηριότητες) των παιδιών, ως ένας παράγοντας που συμβάλλει στην καλύτερη επίδοση.

Του Απόστολου Λακασά

Τα παιδιά μαθαίνουν σκάκι. Ζωγραφίζουν. Διαβάζουν περιοδικά. Παίζουν μουσική. Ασχολούνται με τον αθλητισμό. Διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία. Από πού γεννήθηκαν τα ερεθίσματα; Ποιος τα παρακίνησε; Ποιος τους άνοιξε τον δρόμο; Η οικογένεια ανοίγει τους δρόμους και το σχολείο λειτουργεί ενισχυτικά για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των μαθητών του, με τα ιδιωτικά σχολεία να έχουν -σε γενικές γραμμές- το προβάδισμα έναντι των δημοσίων. Είναι ενδεικτικό ότι οι μαθητές του ιδιωτικού σχολείου έχουν, κατά 1,8 μονάδες, καλύτερες βαθμολογίες σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που φοιτούν σε δημόσιο σχολείο. Επίσης, ενδιαφέρον είναι ότι όσα παιδιά συμμετέχουν σε κάποια καλλιτεχνική δραστηριότητα -και κυρίως σχετική με τη μουσική- έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους συνομηλίκους τους που δεν το κάνουν.

«Το παιδί παίρνει τα πρώτα ερεθίσματα από την οικογένεια. Οχι με τη μορφή υπόδειξης αλλά παραδείγματος. Χαρακτηριστικά, το παιδί εξοικειώνεται με το εξωσχολικό διάβασμα όταν κοιτά τον μπαμπά και τη μαμά στις ελεύθερές τους ώρες να διαβάζουν ένα βιβλίο. Οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο μπορούν να παρακινήσουν τους μαθητές. Μπορούμε, ίσως, να διακρίνουμε κάποια κλίση τους και να την αναδείξουμε», λέει στην «Κ» εκπαιδευτικός σε ιδιωτικό σχολείο.

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την έρευνα με τίτλο «Σχολική επίδοση και κοινωνική προέλευση: η περίπτωση ενός ιδιωτικού και ενός δημόσιου γυμνασίου» (εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη) του εκπαιδευτικού κ. Νίκου Κολίτση, ο οποίος μελέτησε τις επιδόσεις, τα ενδιαφέροντα, αλλά και το οικογενειακό προφίλ μαθητών από ένα ιδιωτικό και ένα δημόσιο γυμνάσιο.

Κοινωνικό επίπεδο

Ενδεικτικά, οι μαθητές που φοιτούσαν στο ιδιωτικό σχολείο συγκέντρωσαν μέσο όρο βαθμολογίας 18,24, ενώ οι μαθητές από το δημόσιο είχαν μέσο όρο βαθμολογίας 16,44. Σύμφωνα με την έρευνα, τόσο το κοινωνικό όσο και το μορφωτικό επίπεδο του πατέρα και της μητέρας σχετίζονται σημαντικά με την επίδοση των μαθητών. Οσο υψηλότερο είναι το μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο της οικογένειας τόσο καλύτερες είναι οι μέσες σχολικές επιδόσεις.

Από την άλλη, ορισμένες διαφοροποιήσεις στη συμπεριφορά των μαθητών του ιδιωτικού και του δημόσιου σχολείου έχουν πρωτίστως ποιοτικό αποτύπωμα. Αυτό καταδεικνύεται κυρίως από τις ασχολίες των παιδιών στον ελεύθερό τους χρόνο. Τόσο οι μαθητές του δημόσιου όσο και εκείνοι του ιδιωτικού σχολείου επιλέγουν -με μικρές ποσοστιαία αποκλίσεις- τον αθλητισμό, τα περιοδικά, την τηλεόραση, τις συναντήσεις με φίλους, τα παιχνίδια στον υπολογιστή, το download και το facebook. Ομως, σύμφωνα με την έρευνα, οι σημαντικές διαφοροποιήσεις εντοπίζονται στην ενασχόληση με τη μουσική και τις άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες εκτός από τις πιο συνηθισμένες. Ετσι, οι μαθητές του δημόσιου σχολείου περισσότερο ακούνε μουσική, ενώ οι μαθητές του ιδιωτικού παίζουν μουσική με κάποιο μουσικό όργανο.

Μάλιστα, όσοι ασχολούνται με τη μουσική έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους συνομηλίκους τους που προτιμούν κάτι άλλο. Συγκεκριμένα, όσοι παίζουν μουσική έχουν μέσο όρο 18,06, σημαντικά μεγαλύτερο (1,43 μονάδα) από όσους δεν το κάνουν (στο 16,63) και επιλέγουν κάτι άλλο για να αφιερώσουν τον ελεύθερό τους χρόνο. Οσοι απλώς ακούν μουσική έχουν μέση βαθμολογία 17,05 και όσοι διαλέγουν κάτι άλλο μέση βαθμολογία 16,04.

Ευρύτερα, η ενασχόληση με καλλιτεχνικές δραστηριότητες δείχνει να ενισχύει τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών. Χαρακτηριστικά, όσοι ζωγραφίζουν στον ελεύθερό τους χρόνο έχουν σημαντικά υψηλότερη γενική βαθμολογία (κατά 0,50 μονάδα στην κλίμακα του 20) σε σχέση με εκείνους που δεν το κάνουν. Οι πρώτοι έχουν μέσο όρο βαθμολογίας 17,26 και οι δεύτεροι 16,57.

Επίσης, οι μαθητές του ιδιωτικού επιλέγουν με μεγαλύτερη ευκολία δραστηριότητες διαφορετικές από τις συνηθισμένες, όπως είναι η συμμετοχή σε φιλανθρωπικό έργο και η συμμετοχή σε προγράμματα εκπαιδευτικού-καλλιτεχνικού προσανατολισμού.

via