Εργασίες μαθητών για το σπίτι-Πολύτιμες συμβουλές

«Η διδασκαλία που δεν αφήνει ερωτηματικά, βοηθάει πολύ το παιδί στην εργασία του σπιτιού. Πολλοί όμως κάνουν αυτό το λάθος: παρενείρουν μέσα στις εργασίες, στις ασκήσεις ή στα θέματα δυσκολίες ανώτερες από τις δυνάμεις των μαθητών και προπαντός σε πρωτόπειρους, πράγμα, που οδηγεί, στην απογοήτευση, στη δειλία ή στο φόβο με πολύ κακά αποτελέσματα στην απόδοση, τόσο στο πεδίο της μαθήσεως όσο και της αγωγής. Άλλοι πάλι προσπαθούν να ορίσουν, τις εργασίες που οφείλει να κάνει ο μαθητής στο σπίτι, την τελευταία στιγμή, που δεν βλέπουν την ώρα, πότε να βγουν στο διάλειμμα, οπότε οι εργασίες δεν μπορούν να καθορισθούν ούτε κατά το περιεχόμενό τους ούτε κατά την έκτασή τους. Έτσι  ποτέ δεν μπορεί ο δάσκαλος  να δώσει ασκήσεις δημιουργικής και αυτενεργούς υφής, που να ανεβάζουν την αυτενέργεια των μαθητών κατά προοδευτικό τρόπο, τέτοιες που να αναπτύσσουν την σκέψη, τη φαντασία, τη μνήμη, την ευκινησία του μυαλού, τη θέληση και τις άλλες ικανότητες. Δε σκέπτεται και δεν προβλέπει, πως για να δώσει και να ορίσει τις εργασίες, που ο μαθητής θα κάνει στο σπίτι, πρέπει να έχει στη διάθεσή του λίγο χρόνο, να έχει την άνεση και να εξηγεί στους μαθητές του, καθαρά χωρίς βιασύνη, κατανοητά και για τους πιο αδύνατους ακόμη και προπαντός γι’ αυτούς. Να αποφεύγει, όσο μπορεί, τις μηχανικές εργασίες, αλλά και στις δημιουργικές θα πρέπει να προσέχει, ώστε να μη διαβαίνει τα όρια, πράγμα, που μπορεί να ζημιώσει πολύπλευρα το μαθητή.»

Ιωάννης Ξηροτύρης,«Οι κατ’ οίκον εργασίες των μαθητών» ,σσ.8-9, 1956

Το πλήρες κείμενο  διαθέσιμο εδώ: 

 http://digital.lib.auth.gr/record/113075/files/1.pdf

Ιωάννης Καποδίστριας

«...Ελπίζω ότι όσοι εξ' υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ' εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ' ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις  εις την εξουσίαν της.» «...εφ'όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». via

«Να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό...»

«Οτι μπόρεσα να αποχτήσω μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου τη διαφάνεια, το χρωστώ σε ένα είδος ειδικού θάρρους που μου 'δωκεν η Ποίηση:
 Να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει.

Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη "στιγμή" όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια» («Ο μικρός ναυτίλος»)

Μια λέξη-Lev Vygotsky

"Η συνείδηση αντανακλάται μέσα σε μια λέξη όπως ο ήλιος σε μια σταγόνα νερού. Μια  λέξη συνδέεται με τη συνείδηση όπως ένα ζωντανό κύτταρο συνδέεται με έναν ολόκληρο οργανισμό, όπως ένα άτομο συνδέεται με το σύμπαν. Μια λέξη είναι ένας μικρόκοσμος της ανθρώπινης συνείδησης."

Από το βιβλίο του "Σκέψη και Γλώσσα"

Το κλίμα μέσα στην τάξη

"Έχω καταλήξει στο τρομακτικό συμπέρασμα πως αποτελώ το καθοριστικό στοιχείο  μέσα στην τάξη.Η προσωπική μου προσέγγιση δημιουργεί το κλίμα. Η  καθημερινή μου διάθεση φτιάχνει τον καιρό.Ως δάσκαλος, έχω στα χέρια μου μια τρομακτική δύναμη:να κάνω τη ζωή ενός παιδιού θλιβερή ή χαρούμενη.Μπορώ να γίνω όργανο βασανισμού ή εργαλείο έμπνευσης. Μπορώ να ταπεινώσω ή να αστειευτώ, να ανοίξω ή να επουλώσω πληγές. Σε όλες τις καταστάσεις, είναι η δική μου αντίδραση που καθορίζει αν ένα πρόβλημα θα κλιμακωθεί ή θα αποκλιμακωθεί, αν ένα παιδί θα εξανθρωπιστεί ή θα αποκτηνωθεί."

Haim Ginott

Αμερικανός παιδοψυχολόγος