Είμαι δασκάλα και είναι όμορφο....

Είμαι δασκάλα και είναι όμορφο
...να έρχονται οι παλιοί σου μαθητές να σε αγκαλιάζουν ,να σε φιλάνε, να σου λένε πως σε αγαπάνε και θέλουν να τους κάνεις μάθημα πάλι..
...Να έρχονται σε σένα να τους ανοίγεις το μπουκαλάκι το νερό γιατί η κυρία όλα τα μπορεί....
... Να τους μαθαίνεις να δένουν τα κορδόνια τους

Να ακους καθε πρωί "κυρία είσαι πολύ όμορφη" ενώ εσυ νιώθεις χάλια.

Να καταλαβαίνουν το καινούριο άρωμα σου και το καινούριο lip gloss.

Nα κόβεις απλά τις άκρες απο τα μαλλιά σου και όλα να ναι "μεγιές κυρία" ενω κανεις αλλος δεν το είχε παρατηρήσει.

Να θέλουν να παντρευτείς πιο πολύ και απο οσο θελει η μαμα σου.

Να θέλουν να κάτσουν όλα κοντά στην έδρα.

΄Οταν παίζετε μαζί να θέλουν να σου κρατούν το χέρι στον κύκλο.

Να σε κοιτάνε με ορθάνοιχτα μάτια να δείχνεις που είναι η Ικαρία που πήρε το όνομα της απο τον Ικαρο.

Να σου δίνουν μια αγκαλιά ενώ τους διορθώνεις το γραπτό.

Να κλαίνε και να βρισκουν καταφύγιο στην αγκαλιά σου.

Να χτυπάνε στο διάλειμμα και να θέλουν μόνο εσένα να τους καθαρίζεις την πληγή.

Να έχετε σχολάσει στις 1.15 και στις 1.20 να σε βλέπουν στο δρόμο και να σε χαιρετάνε...Και στις 1.22 και στις 1.25.

Να ζωγραφίζουν και στο τέλος όλες οι ζωγραφιές να 'ναι για σένα και με αφιέρωση.

Να μαθαίνουν όλα τη διαίρεση και να ξέρεις πως τα βοήθησες εσύ.

΄Οταν κάτι σε απασχολεί να το καταλαβαίνουν και να σου λένε "τι έχεις κυρία;"

Να σε καλούν στα πάρτυ τους.

Να ετοιμάζουν πάρτυ εκπληξη για τα γενέθλια σου

Να χαίρονται που πλησιάζει η γιορτή σου.

Να τα μαλώνεις και να σε αγαπάνε

Να τα μαλώνεις και πάλι να εισαι η καλυτερότερη δασκάλα.

Nα σε λένε καταλάθος μαμά

Να σου λένε τα μυστικά τους.

Να θέλουν να σου πάνε την τσάντα στο γραφείο για να μην κουράζεσαι.

Να σου φτιάχνουν πάνω στην έδρα τα βιβλια της ημέρας.

Να σου προσφέρουν κάτι απο το φαγητό τους.

Να "σκοτώνονται" για το ποιος θα σου δανείσει το ψαλιδάκι του

Να σου λένε πως σ 'αγαπούν πολυυυυυυ...

Να σου λένε πως όταν μεγαλώσουν θέλουν να γίνουν δάσκαλοι και δασκάλες

Να σε αγκαλιάζουν τόσο σφιχτά που δεν μπορείς να αναπνεύσεις....

Να λάμπουν απο χαρά όταν παίζεις μαζί τους στην αυλή....

Να σου λένε τι όνειρο είδαν χθες....

Και όσο και αν μας κόβουν τα επιδόματα την αγάπη των παιδιών δεν μπορούν να την κόψουν...

Αναδημοσίευση από Άμπρα Κατάμπρα!!!

Προτιμήστε τον μαυροπίνακα!

Η τεχνολογία έχει  κατακλύσει τη ζωή μας και κατ' επέκταση τείνει να κάνει το ίδιο και στη σχολική ζωή. Πολλά έχουν γραφτεί και συνεχίζουν να γράφονται τόσο για νέες δυνατότητες που προκύπτουν απ΄την χρήση της όσο και για τα πιθανά οφέλη.Υπάρχει όμως κι ο αντίλογος, όπως φυσικά σε κάθε τι καινούριο που φέρνει η εξέλιξη του πολιτισμού μας.

 «Η προσωπική μου συμβουλή προς τους γονείς είναι να τα κρατήσουν μακριά από την τηλεόραση όσο περισσότερο μπορούν.΄Οπως επίσης και από τις νέες τεχνολογίες γενικότερα, ακόμη και στο σχολείο. Δεν υπάρχει μελέτη που να αποδεικνύει ότι η χρήση τους βοηθά τις μαθησιακές ικανόητες των παιδιών, αντίθετα υπάρχει πολλή παραπλανητική διαφήμιση γύρω από κάτι το οποίο δεν ισχύει»

 Τα λόγια  ανήκουν στον καθηγητή δρ Μάνφρεντ Σπίτσερ.

Και συνεχίζει παρακάτω:« Οι νέες τεχνολογίες στα σχολεία δεν πιστεύω ότι βοηθούν, ούτε καν υπό μορφή διαδραστικών προγραμμάτων» αναφέρει χαρακτηριστικά. «Εχω επισκεφθεί αρκετά σχολεία που φιλοξενούν τέτοια συστήματα και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στο τέλος της ημέρας τα παιδιά μαθαίνουν κάτι όχι χάρη στις νέες τεχνολογίες αλλά επειδή συνδέουν τα νέα στοιχεία με τον πραγματικό – και όχι τον εικονικό – κόσμο. Το ίδιο πιστεύω και για τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης: οι πραγματικοί φίλοι είναι καλύτεροι από τα εικονικά avatars. Και δεν αναφέρομαι στη δυσκολία του διαχωρισμού του πραγματικού από τον εικονικό κόσμο, γιατί κάτι τέτοιο είναι διακριτό από το 8ο έτος της ηλικίας μας. Το πρόβλημα είναι ότι αν “τρέφουμε” τον εγκέφαλό μας μόνο με σκιές του πραγματικού μέσω του εικονικού κόσμου, τότε η πραγματικότητα γίνεται ρηχή. Δεν επεξεργαζόμαστε, δηλαδή, τις πληροφορίες αυτές με την ίδια βαρύτητα που θα τις επεξεργαζόμασταν σε περίπτωση που τις συναντούσαμε στην πραγματικότητα. Και το βάθος της επεξεργασίας αυτής σχετίζεται άμεσα με τη μνήμη» επισημαίνει. 

 Δεν μπορώ να πω πως ασπάζομαι τις απόψεις του.Έχω τις ενστάσεις μου. Βρίσκω όμως ενδιαφέρουσα την συλλογιστική του.Αλήθεια, πόση απήχηση μπορεί να έχουν οι απόψεις του στην εκπαιδευτική κοινότητα;Δύσκολη απάντηση.Πάντως μπορώ να πω με σιγουριά πως αρκετοί συνάδελφοί μας δεν καλοβλέπουν την τεχνολογία στην καθημερινή εκπαιδευτική πρακτική. Το για ποιους όμως λόγους, θα μπορούσε να είναι μια άλλη μεγάλη  και ίσως ατελείωτη κουβέντα.

Μπορείτε να διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο ΒΗΜΑ.

 

Play it again, dad!

Μα πόσες φορές! Εδώ και μερικές μέρες τα ηχεία παίζουν μόνο  Alessandro Mannarino. Έναν νέο Ιταλό τραγουδοποιό. Ο μεγαλύτερος γιος μου( ετών 8,5) τρελαίνεται να χορεύει με το συγκεκριμένο τραγούδι. Μου λέει πως του αρέσει πολύ η φωνή του, μα και η μουσική του.Και όχι μόνο σε αυτόν, παρακαλώ! Έπιασα τον εαυτό μου να  σιγοψιθυρίζει συχνά τη "Μαίρη Λου". Τυχαίο; Δε νομίζω!